موضوع

بعد از رفع تحریم، عدالت اجتماعی یادمون نرود

بعد از رفع تحریم، عدالت اجتماعی یادمون نرود..

بیش از ۳۶ سال است که کشور ما ایران در تحریم های بین المللی است، در سالهای اخیر با تحریم های نفتی و بانکی شدت تحریم ها به اوج رسید طوری که پول مربوط به فروش نفت هم در خارج از کشور بلوکه گشت و کالا ها  با واسطه و قراردادهای تحمیلی و قیمت گزاف وارد گشت.

 

در یکشنبه ۱۶ ژانویه ۲۰۱۶ بعد از اجرای قسمتی از برجام و توافق هسته ای بین طرفین، تحریم ها برداشته شد. اما مکانیسم آن توسط دولتهای خارجی حفظ می شود، که اجازه فروش هواپیمای مسافربری به ایران یکی از مواردی است که از قبل تحریم های هسته ای وجود داشته است.

 

کشور در تحریم و آن هم به مدت ۳ دهه و بیش تر، کانال های عمومی و شفاف و همگانی خود را برای داد وستد از دست میدهد و واسطه های خاص با بهانه و کارکرد دور زدن تحریم، سکان تجارت و مالی کشور را مورد هجوم و هدف قرار می دهند و نیاز کشور راه را برای قبول انها هموار تر می کند.

 

 

شرکت های خصوصی و افراد حقیقی مستعد و بدون واسطه و رابطه از گردونه اگر حذف نشوند در موقعیت نابرابر قرار می گیرند.

 

فرصت های کاری کم، کانالیزه و حتی گاها امنیتی می شود.

اگر فرهنگ کارآفرینی – تجارت –کارگری و استخدامی دارای نواقص  کنونی  باقی بماند، حتی با ورود کالا و خدمات وتکنولوژِی نارضایتی در زمینه هایی افزایش خواهد یافت.

بعنوان مثال در تاریخ ۱۶ ژانویه اوباما دستور رفع تحریم هواپیمای مسافربری و مجوز فروش را صادر می کند. و طبق گفته های گذشته مسئولین ایرانی ایران قصد خرید ۱۰۰ هواپیما را دارند.

 

حدودا اگر برای هر هواپیما ۲۰ نفر مستقیم و ۹۰ نفر غیر مستقیم در نظر بگیریم حدودا یازده هزار نفر باید مشغول به کار باشند و اگر ۵۰ هواپیما خارج از گردونه شود حدود ۵.۵ هزار نفر نیروی کار نیاز است.

حال ایرلاین ها و شرکت های خدماتی و مهندسی و فرودگاهی چگونه اقدام به جذب نیرو خواهند کرد.

با آزمون، رزومه، پارتی تلفیقی از استخدامی رسمی و  غیر رسمی و سفارشی!

اگر در صنعت نفت وگاز و برق و آب و …… اعداد را ضرب کنیم و روش های غلط و یا غیر اخلاقی استخدامی و دادن فرصت های مالی و امکانات و تسهیلات کانالیزه و غلط باشد این پتانسیل به سمت یک عمل غیر عادلانه منحرف خواهد شد .که این جریان در زمان تحریم بدلیل رکود، کم بوده است و نارضایتی فقط از رکود است نه ناعادلانه بودن تخصیص فرصت ها و یا اشتباه بودن آنها.

می توان گفت وقتی کار، فرصت تجارت کم هست همه درحال رکود هستند اما وقتی دروازه ها باز شود و مسیر عادلانه نباشد و رقابت ها غیر شفاف و نا برابر و غیر علمی باشد نتیجه نارضایتی گسترده بیش از زمان تحریم خواهد بود.

 

علی الخصوص که نیروی کار همیشه مدیران و نحوه انتصاب و کار انها را زیر نظر دارد و واکنش نشان می دهد، که در تاریخ معاصر ما این وضعیت به وضوح دیده می شود.

 

توصیه می شود مدیران و تصمیم گیران روش های حمایت از کارآفرینان و استخدامی ها و شرایط کار را با تجربیات روز دنیا مقایسه و بهینه کنند.

 

استخدامی اکنون بر اساس رزومه و عنوان تخصصی شغلی و نه بر اساس آزمون و مدرک تحصیلی است، یعنی بعد از مدرک تحصیلی شما باید یک متخصص شوید

 

Business Manager

Business Expert

Scada expert

Sales Manager

Web developer

CEO.

 

و مدرک تحصیلی یکی از فاکتور هاست و شما اول باید دوره internship  یا کاراموزی با حقوق کم را به مدت حداکثر ۱۲ ماه بگذرانید.

 

Entry Level

۰-۲ Years

Junior Level

۳-۵ Years

Mid Level

۶-۸ Years

Senior Management

۹-۱۵ Years

Expert and Executive

+۱۵ Years

 

حال اگر کسی مدیر استخدام کند او حداقل ۳۴ ساله است . و اگر کارشناس بخواهد ۳۲ ساله، اما در ایران بدلیل نحوه استخدامی ها همیشه باید از بین کارمندان خود، مدیر انتخاب کنید ( مباحث سنی و نحوه استخدامی) و نه از بیرون. این یعنی شیوه چندین دهه قبل! شما برای یک مدیر خوب بودن باید از ۲۴ سالگی شروع کرده باشید تا در ۳۴ سالگی مدیر باشید نه کارشناس استخدامی!

دنیا بر اساس رزومه و فعالیت کار می کند نه استخدامی ها و بعد تنبلی کارمند در اداره!

 

برای دادن وام و کمک به کارآفرین در تمام دنیا به برنامه ها، Business Plan های خوب جایزه یا حداقل وام های با بهره کم داده می شود ،آیا در ایران این گونه است و فضای کسب و کار شفاف و عادلانه است؟!

 

خلاصه این نوشتار این است که:

شیوه حمایتی و عملکردی دولت و جامعه در زمینه های مختلف باید بازنگری و اصلاح گردد و گرنه نارضایتی های شدید حاصل خواهد شد! چون ایجاد و داشتن ثروت با تقسیم ثروت و فرصت متفاوت می باشد. آیا ما به اندازه ثروت ایران، رضایتمندی و حس عدالت اجتماعی هم داریم؟!

 

 

با سپاس

 

سید محسن مدنی

ارسال نظر

شاید از کد اچ تی ام ال HTML استفاده نماید : <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

همکاری